Uniewinnienie w procesie o zniesławienie (art. 212 k.k.)
Czy poinformowanie o nieprawidłowościach to zawsze pomówienie? Sukces naszej obrony przed Sądem Rejonowym Szczecin-Prawobrzeże i Zachód.
Uniewinnienie oskarżonych
Art. 212 § 1 k.k.
Oskarżenie prywatne
Brak znamion przestępstwa w działaniach kontrolnych
Postępowanie karne zainicjowano na podstawie wniesionego z oskarżenia prywatnego aktu, w którym zarzucano naszym Klientom popełnienie przestępstwa z artykułu 212 Kodeksu karnego (zniesławienie). Od samego początku trwania procesu, jako obrońcy, staliśmy na twardym stanowisku, że czyny zarzucane oskarżonym w żadnym stopniu nie wyczerpują ustawowych znamion tego przestępstwa.
Zgodnie z przepisami prawa, z karalnym pomówieniem mamy do czynienia wówczas, gdy sprawca przypisuje innej osobie postępowanie mogące narazić ją na utratę zaufania publicznego lub poniżyć w oczach opinii społecznej. Tymczasem w omawianej sprawie oskarżeni nie upubliczniali swoich zastrzeżeń. Skierowali oni swoje obawy bezpośrednio do powołanej do tego, wewnętrznej komisji weryfikacyjnej. Celem takiego działania było dyskretne wyjaśnienie sprawy, a nie publiczne zszarganie czyjejś reputacji.
Ważne: Argumentacja naszej obrony opierała się na wykazaniu, że sygnalizowanie dostrzeżonych błędów powołanym do tego, właściwym organom nie jest tożsame ze zniesławieniem. Gdyby sądy przyjmowały inną interpretację, doprowadziłoby to do niebezpiecznego zjawiska zwanego "efektem mrożącym", całkowicie zniechęcając ludzi do zgłaszania nadużyć z obawy przed procesem karnym.
Prawo do wyrażania krytyki w orzecznictwie
Warto pamiętać, że polski system prawny nie przewiduje kar za samo posiadanie i wyrażanie negatywnego zdania. Nawet ostra i dosadna krytyka, choć z pewnością niekomfortowa dla adresata, nie staje się automatycznie przestępstwem z art. 212 k.k.
W demokratycznym państwie prawa każdy obywatel ma zagwarantowaną swobodę do formułowania ocen, zgłaszania wątpliwości oraz recenzowania działań innych podmiotów. Granica karalności przekraczana jest dopiero w momencie, gdy wypowiedź bezprawnie i celowo godzi w dobre imię innej osoby, spełniając przy tym wszystkie kryteria opisane w ustawie.
Ochrona zgłaszających naruszenia (Sygnaliści)
Prawidłowe funkcjonowanie każdej instytucji, firmy czy organizacji społecznej opiera się na sprawnych mechanizmach kontroli. Pracownicy i współpracownicy mają niezbywalne prawo informować wyznaczone do tego komórki o wszelkich dostrzeżonych anomaliach.
Przekazanie takich informacji wewnętrznymi, bezpiecznymi kanałami to działanie diametralnie różne od celowego rozsiewania publicznych plotek. Uruchomienie procedury wyjaśniającej nie daje podstaw do ścigania osoby zgłaszającej problem za zniesławienie.
Współpraca i wyrażanie niezadowolenia
Życie zawodowe naturalnie generuje sytuacje sporne. Odmienne wizje, konflikty interesów oraz krytyczna ocena wykonywanych obowiązków to chleb powszedni w niemal każdej branży. Przekazanie współpracownikowi słów niezadowolenia czy zgłoszenie przełożonym negatywnej oceny jego pracy nie stanowi przestępstwa. Prawo karne nie służy do cenzurowania dozwolonej krytyki w miejscu zatrudnienia ani do blokowania procesów naprawczych w firmach.
Dlaczego sprawy o zniesławienie są tak skomplikowane?
W jakich sprawach z zakresu ochrony dobrego imienia pomagamy?
Specjalizacja naszej Kancelarii
Prowadzenie sporów z oskarżenia prywatnego to jeden z fundamentów naszej działalności. Zapewniamy kompleksowe wsparcie prawne i procesowe, w tym m.in.:
- Obronę w sprawach o zniesławienie (art. 212 k.k.) oraz o zniewagę (art. 216 k.k.).
- Reprezentację zarówno oskarżycieli prywatnych, jak i osób niesłusznie oskarżanych.
- Reagowanie na naruszenia dóbr osobistych wynikające z publikacji w internecie.
- Analizę i rozwiązywanie sporów w social mediach i na portalach opiniotwórczych.
- Szeroko pojętą obronę praw obywatelskich w postępowaniach karnych.